یکی از فراگیرترین آهنگ های محلی ایران ترانه ترکی آیریلیق است که در حکایت جدایی یک عاشق از معشوقش و شبهای سیاه و اندوهبار او در هجران این دلبند از دست رفته سروده شده است. بسیاری از ما این ترانه را با صدای گوگوش شنیده ایم و بر دلمان نشسته است، ولی کمتر کسی است که بداند این آهنگ ساخته کیست و این کلمات شور انگیز را چه کسی سروده است.
آهنگ زیبای این ترانه اثری است ماندگار از استادی که نسبتا در گمنامی زیست ولی تمامی عمر خود را وقف اعتلای موسیقی ایرانزمین و به خصوص ملودی های سرزمین آذربایجان نمود. نام او علی سلیمی بود و از پدری ایرانی تبار در شهر باکو به دنیا آمد ولی دیرزمانی در آنجا نماند. هنوز بس جوان بود که به سبب سیاست های پاکسازی استالین او را به ایران بازگرداندند و قریب به شصت سال باقیمانده عمرخود را در خاک اجدادی و در خدمت به موسیقی ایران و آذربایجان گذراند. آهنگ آیریلیق حاصل برجسته ایست از این دوران که سلیمی بر روی اشعاری از یک دلداده ترک زبان به نام فرهاد ابراهیمی ساخته است. به منظور یاد بود و بزرگداشت هر دوی آنان در اینجا متن شعر این ترانه و یک اجرای قوی و زیبای آن را که کار رشید بهبودف خواننده توانای اپرای جمهوری آذربایجان است ارایه میکنیم.